09-04-2007 - Naar Carefour
Zondag 8 April
We zitten in het dorp. Om nou niet helemaal debiel te worden hier, dacht ik, ik ga met Isham (de vrouw van Mimi) naar Carrefour (en haar kind van 2 jr.)
Ansie ging ook mee, dus wij zitten met zijn 4-en in de auto. Zij was al 1x in haar leven in Carefour geweest, dus dit wordt de 2e keer voor haar.
Daar aangekomen zijn we eerst naar de Mac gegaan. Voor het jongetje bestelde ik een Happy Meal, daar zit dus een kadootje bij. Nou hij wist niet wat hij ermee moest doen. Ook krijg hij zo'n rood vlaggetje van de Mac. dus ik zeg: altijd als je mij ziet moet je met dat vlaggetje naar mij gaan zwaaien!
Na het eten zijn we de Carrefour ingegaan. Als iemand (bijna) nooit een winkelwagentje vasthoud, heb je daar natuurlijk geen controle over en vliegt dat wagentje alle kanten op en botst tegen iedereen en alles aan. (ik denk ik ga niet voor haar lopen, strax krijg ik dat ding tegen mijn poten aan)
Na alle boodschappen te hebben gekocht gingen we weer terug naar huis. Nog even een softijsje bij de Mac voor op de terugweg. Maar ook als je een softijsje eet, smelt dat natuurlijk alle kanten op als je niet snel genoeg dat ijsje naar binnenwerkt! Je hele handen komen onder dat ijs te zitten en alles plakt lekker. (gelukkig zag ik het al aankomen dat Isham en haar zoontje daar niet zo hanidg mee waren en ik had al 10 servetjes bij de Mac meegenomen, ik denk anders zit de hele auto strax onder)
Onderweg op de snelweg knipperden de tegenliggers met hun lichten, ik zeg tegen haar: ' weet je waarom dat is?' Nee zegt ze geen idee! Ik zeg nou omdat ik namelijk heel erg beroemd hier ben en ze me al van ver zien aankomen! haha.
Ik zeg omdat er dan een politiecontrole is, de tegenliggers zijn zo aardig om te waarschuwen dat er controle is, dus moet je je snelheid aanpassen, anders slingert oom agent je op de bon. Isham dacht zeker; ja jij lult lekker, maar toen we na ongeveer 1 kilometer moesten stoppen geloofde ze me toch wel.
Een glimlach naar oom agent en mijn pasje van de ambi helpt altijd, ik heb hier ook geen egyptisch rijbewijs ofzo.
Toen we bijna thuis waren vroeg Isham, mag ik autorijden? Ik dacht nou meid als jij dat zo graag wil, ga je gang (Isham is +/- 20 jaar). Dus we verwisselen van plaats met dat ik in de veronderstelling ben dat zij kan autorijden!
Ze zegt: wat moet ik doen? Ik leg uit wat ze moet doen maar bedenk me ineens dat we vlakbij een sloot zijn en ik dacht ik ga jou helemaal niets leren, strax kunnen we nog zwemmen! Dus we verwisselen weer van plaats, wat zij erg jammer vond.
Gelukkig valt hier het licht nog immer uit, vooral s' avonds waarbij je geen hol ziet. Ben altijd erg blij met mijn waxinelichtjes van de deka, die hier goed van pas komen. In de slaapkamer zie je ook geen malle moer, zelfs geen lichtglimp van een of ander, dus zet ik maar steeds een waxinelichtje neer.
Ik heb laatst meegedaan met een BedrijfsHulpVerleners cursus waarbij we brandpreventie kregen, nou schijnt het dat Egyptenaren uit zo'n dorp altijd het eerst de weg naar buiten weten te vinden ingeval van brand. Omdat ze het zo vaak gewend zijn om hier in het donker in huis te lopen, dat ze alles feilloos weten. (probeer maar eens geblinddoekt naar buiten te gaan, je weet echt de weg niet hoor!)
Gepost door: daoud op 09-04-2007 om 07:18
|